Prof. dr. Branko Vladov Kostić

Dr Branko Vladov Kostić, redovni profesor Univerziteta Crne Gore, u penziji, rođen je u Rvašima (opština Cetinje) 28. avgusta 1939. godine od oca Vladimira-Vlada Filipova i majke Velike, rođene Vukotić.

Branko je završio Višu realnu gimnaziju u Titogradu (današnja Podgorica) 1957. godine, Ekonomski fakultet 1962, magistrirao 1977, doktorirao 1980; sve na Ekonomskom fakultetu u Beogradu.

Radio je kao organizacioni sekretar Univerzitetskog komiteta Saveza komunista u Beogradu, predsjednik Centralnog komiteta Narodne omladine Crne Gore, komercijalni i generalni direktor Kombinata aluminijuma u Titogradu, savjetnik i viši naučni saradnik Instituta za tehnička istraživanja, vanredni profesor Političke ekonomije na svim Tehničkim fakultetima u Podgorici; predavao je Osnove ekonomije, Ekonomiju i Ekonomiku saobraćaja na redovnim i Ekonomiku građevinarstva na postdiplomskim studijama na Građevinskom fakultetu u Podgorici, kao redovni profesor Univerziteta.

Bio je rezervni major Jugoslovenske narodne armije.

Govorio je ruski, francuski i engleski jezik.

Priznanja: Orden rada sa zlatnim vijencem; Orden za vojne zasluge sa srebrnim mačevima; Povelja za doprinos očuvanju jugoslovenske državnosti i afirmaciju etničkih i samoopredijeljenih Jugoslovena i dr.

Bio je potpredsjednik Izvršnog vijeća (Vlade) Skupštine Socijalističke Republike Crne Gore 1986-1989, predsjednik Predsjedništva SRCG 1989-1990; poslanik i predsjedavajući delegacije Crne Gore u Vijeću republika i pokrajina Skupštine Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (SFRJ), potpredsjednik Predsjedništva SFRJ (1991-1992. godine).

Od 6. decembra 1991. do 27. aprila 1992. vršio je dužnost predsjednika Predsjedništva SFRJ.

Od 27. aprila do 15. juna 1992. Predsjedništvo SFRJ, na čijem je čelu Branko bio, vršilo je dužnost predsjednika Savezne Republike Jugoslavije, do izbora Dobrice Ćosića na tu funkciju, nakon čega je ta funkcija ukinuta.

U istom periodu, od 6. decembra 1991. do 15. juna 1992. godine, bio je 14. generalni sekretar Pokreta nesvrstanih.

U drugom krugu predsjedničkih izbora u Crnoj Gori, 1993. godine, Branko je izgubio od protivkandidata Momira Bulatovića.

Autor je knjiga: “Aluminijum i tehnički progres” (1981), “1991- Da se ne zaboravi” (1996), “Zapisi” (2005), “Istina o razbijanju Jugoslavije” (2010), “Ceklinski ribolovi na Skadarskom jezeru u Crnoj Gori” (2011) i “Nijesam pogazio zakletvu”, Tom 1 i Tom 2 (u štampi). Koautor je više zbornika radova i drugih publikacija. Objavio je veći broj članaka, referata na naučnim skupovima, studija, više enciklopedijskih odrednica, prikaza, ekspertiza i dr. Dao je veliki broj intervjua, izjava i komentara u elektronskim i štampanim medijima u zemlji i inostranstvu.

Kao jedan od 5000 ličnosti u svijetu ima odrednicu u knjizi: Robert J. Elster, “The international Who’s Who”, 2004, 2005 (i ranija izdanja od 1991) – Europa Publications, Taylor & Francis Group, London.

Oženjen je. Ima suprugu i dvije kćerke. Supruga Milica je doktor ekonomskih nauka, redovni član Crnogorske akademije nauka i umjetnosti, redovni član Naučnog društva i Akademije ekonomskih nauka eks Jugoslavije, sada Srbije i redovni član Evropske ekonomske asocijacije akademika. Starija kćerka, Tatjana-Tanja, je doktor elektrotehničkih nauka, naučnik-inovator, a mlađa, Maja, je doktor pravnih nauka i redovni profesor na Pravnom fakultetu, Univerziteta Crne Gore.

Nakon povlačenja iz aktivnog političkog života, Branko Kostić je živio i stvarao u Podgorici i u rodnim Rvašima. Preminuo je 20. avgusta 2020., u 81. godini života, i sahranjen je na mjesnom groblju u Rvašima.